Proces montażu sufitu odbywa się poza zwyczajowym sprzętem do stolarki i prac dekoratorskich przy użyciu specjalistycznego sprzętu do którego należy zaliczyć:

• łopatkę montażową krótką
• łopatkę montażową długą
• łopatkę montażową rogową
• szczypce podtrzymujące
• nagrzewnica gazowa zasilana gazem propan butan

Do operacji montażu powłoki potrzebna jest ekipa serwisowa składająca się z dwóch osób (większa ilość pracowników staję się zbędna w przypadku małych sufitów tj. do 25 m²).

Przygotowanie pomieszczenia

W pomieszczeniu przewidzianym do renowacji sufitem DPS, należy w głównej mierze zwrócić uwagę na sposób wykonania powierzchni ścian, a szczególnie na wysokości na której będzie prowadzony montaż.

Niekorzystne jest jeśli powierzchnia ściany jest niewykończona, poprzez tynk, tapetę lub malowanie oraz jeśli posiada na swojej powierzchni nierówności. W takich sytuacjach należy dokonać niezbędnych poprawek, gdyż przy montażu konstrukcji nośnej sufitu, która jest idealnie prosta, ewentualne niedoskonałości powiększą niekorzystny efekt wizualny.

Pomiary sufitów

Pomiary sufitu należy rozpocząć od wyrysowania kształtu pomieszczenia, rysując wszelkie wycięcia oraz wycinki pomieszczenia.

Rysunek a

Na przygotowanym rysunku należy oznaczyć każdy kąt, zaczynając od najniżej położonego kąta z lewej strony, nadając mu oznaczenie alfabetyczne w kierunku zgodnym z ruchem zegara.

Następnym etapem pomiarów jest wyrysowanie w szkic przekątnych sufitu w taki sposób, aby każda nowa przekątna tworzyła trójkąt.

Rysunek b

W przypadku ścian biegnących po krzywej lub w kształcie łuku, dany odcinek należy podzielić i oznaczyć co 20 do 50 cm. Następnie każdy nowo zaznaczony punkt połączyć przekątnymi do dwóch najbliższych kątów. Podział na łuku na różne odległości jest proporcjonalny do jego średnicy. W przypadku dużej krzywizny ściany, dodatkowe punkty pomiarowe należy stosować częściej.

Rysunek c

Następny etap to: dokonanie pomiarów w centymetrach wzdłuż wytyczonych linii pomiarowych.

Rysunek d

Etap wymiarowania sufitu może mieć miejsce w chwili kiedy obrys ścian remontowanego pomieszczenia pozostanie niezmienny. Wymiarowanie należy wykonać parami, używając do tego taśm pomiarowych nierozciągliwych, z dokładnością do centymetra.

Wytyczenie poziomu sufitu

Poziomowanie sufitu wyznacza się za pomocą lasera wyznaczając linię poziomą. Linie rysowane, określające poziom instalowanego sufitu powinny być podwyższone o 3 cm, jest to różnica pomiędzy wysokością powłoki sufitowej, a tylną ścianką listwy montażowej.

Montaż profili nośnych

Listwy montażowe wykonane z aluminium o długościach 2,5 i 3 mb przycina się na wymiar ścian, zgodnie z wytyczonym poziomem sufitu. Miejsca kotwienia listew są wyznaczone, poprzez nawiercenia co 20 cm. W narożnikach profile aluminiowe nacina się pod kątem 45 stopni w przypadku narożnika zewnętrznego lub wewnętrznego. Jeśli naroże jest inne, listwy należy dostosować do kształtu ścian.

Kształtowanie konstrukcji naściennej w przypadku łuku, wykonuje się poprzez modelowanie listwy nacinanej, której ilość nacięć uzależniona jest od ostrości łuku.

Rozwieszenie powłoki

W pomieszczeniu w którym ma nastąpić montaż sufitu DPS, należy wytworzyć temperaturę 43 – 70 stopni Celciusza, za pomocą nagrzewnicy zasilanej gazem propan butan, o mocy do 50 Kw.

W takiej temperaturze sufit jest elastyczny i pomimo jego zmniejszenia jest możliwy do napięcia na listwy konstrukcyjne.

Do rozpięcia sufitu służą specjalistyczne narzędzia:

• łopatki montażowe
• klucz rogowy
• szczypce rozpinające

Powłokę rozpina się w pierwszej kolejności w narożnikach, wedle zasady po pierwszym narożniku należy zamocować znajdujący się po przekątnej, nigdy sąsiedni. W taki sposób powłoka uzyskuje odpowiednie napięcie i jest dostateczne rozciągliwa.

Rysunek e

Napięcie sufitu

Po zaczepieniu wszystkich czterech narożników (wszystkich istniejących), można przystąpić do rozpinania powłoki pomiędzy kątami, pozostawiając jedynie narożniki zewnętrzne, których montaż zostawiamy na koniec.

Rysunek f

Sposób zaczepiania powłoki sufitowej następuje poprzez umieszczenie w zaczepie klinowym, łopatki montażowej i wepchnięciu się w szczelinę listwy montażowej. Łopatkę dobiera się odpowiednio do narożnika i linii prostej.

Rozpinanie sufitu napinanego zostaje zakończone w chwili aż zaczep klinowy zostanie w całości umieszczony w listwie montażowej.

Operacja napinania membrany na szkielet konstrukcji nośnej trwa w przypadku sufitu do 50 m2 około 15 minut, lecz przy bardziej złożonym kształcie przedłuża się, lecz nie trwa więcej niż 30 minut.

Wytworzona wysoka temperatura jest niezbędna w pierwszym etapie montażu tj, w czasie rozwieszania powłoki w narożnikach, a już w trakcie napinania sufitu jej wysokość może ulegać obniżeniu, aż do temperatury pomieszczenia.

Sposób w jaki sufit DPS otrzymuje swój ostateczny kształt i formę odbywa się samoczynnie.

Przygotowany sufit zgodnie z kształtem i wyborem kolorystycznym jest zmniejszony od 2 – 15 %, w trakcie rozpinania pod wpływem wysokiej temperatury folia z jakiej wykonany jest sufit rozciąga się, przez co pozwala na napięcie. W chwili zakończenia montażu powłoki temperatura pomieszczenia wraca do poprzedniej, a sufit pamiętając swój pierwotny (zmniejszony kształt) wraca do swojego wymiaru i napina się. Powłokę foliową charakteryzuje pamięć strukturalna, czyli materiał wraca do swojej pierwotnej postaci.

Wielkość jednej płaszczyzny sufitu maksymalizuje się do powierzchni około 50 m2 (7m x 7m), tak aby strzałka ugięcia nie była zauważalna prze ludzkie oko.

W przypadku konieczności pokrycia większej powierzchni aniżeli 50 m2, sufit zestawia się z mniejszych odrębnych powłok.

Rysunek g

Poziomowanie sufitu wyznacza się za pomocą lasera wyznaczając linię poziomą. Linie rysowane, określające poziom instalowanego sufitu powinny być podwyższone o 3 cm, jest to różnica pomiędzy wysokością powłoki sufitowej, a tylną ścianką listwy montażowej.

• oświetlenia punktowego
• żyrandola
• kratki wentylacyjnej
• czujnika p. poż.
• żaluzji

Montaż tych elementów należy uzgodnić w fazie przedwykonawczej (w trakcie montażu listew), w celu sporządzenia odpowiednich elementów mocujących zwanych zawiesiami.

Montaż oświetlenia i wentylacji.

Wszystkie elementy służące do podwieszania oświetlenia są przygotowane z materiałów niezapalnych (PVC spienione) , zgodnie z założeniami projektowymi.

Element zawiesia należy dopasować do wielkości i kształtu mocowanego światła zgodnie z średnicą wymaganą do zamontowania oprawy oświetleniowej.

Przed rozpięciem sufitu należy w stropie we właściwym miejscu zamocować element zawiesia – pas blachy ocynkowanej z dołączonym krążkiem K o grubości 10 mm.

Do elementu krążka, na taśmie dwustronnie klejącej przykleja się pastylkę P o grubości 2 mm.

Tak przygotowane zawiesie pozostawia się do chwili rozpięcia powłoki sufitowej i w miejscu, gdzie zainstalowano element pod oświetlenie, wycina się otwór w folii mniejszy od średnicy pastylki o około 10 mm. Pozostające części powłoki podwija się do góry i przykleja do krążka K.

Połączeniu folii z krążkiem następuje przy pomocy kleju Cyjanopan.

Przed założeniem oprawy oświetleniowej, pomiędzy powłokę sufitową a lampę montuje się pastylkę termiczną, której zadaniem jest izolacja folii przed nadmiernym nagrzaniem od źródła światła.

Montaż kratek wentylacyjnych, anemostatów, czujników p.poż. odbywa się w sposób analogiczny.

Rysunek h

Montaż żyrandola i żaluzji.

Montaż elementów polega na wykonaniu perforacji w napiętej powłoce sufitu zgodnie z wymiarem elementu montażowego, tak aby istniał wolny dostęp nad powierzchnie sufitu lub do dodatkowej konstrukcji unoszącej żaluzję, czy lampę wiszącą. Przygotowany otwór w membranie zabezpiecza się pastylką przelotową wykonaną ze PVC o grubości 2 mm i o szerokości kołnierza 5 mm.

Pastylka przelotowa zabezpiecza filię przez niekontrolowanym rozerwaniem zamontowanego sufitu, a łączenie PVC z sufitem następuje za pomocą kleju cyjanopan.